|
11 czerwca 2008 o 13:04:10 |
Ufff... już po wszystkim. Stresu tyle a to już po. Bardzo się denerwowałam, bo w końcu stanąć przed samymi dr hab. i prof. to nie byle przeżycie. Przygotowywałam się na 20 minut prezentacji mojej dysertacji a dali 5 minut wciągu których coś tam w stresie trajkotałam bez brania oddechu. Powiedziałam co mi kazali w skróconym czasie i chciałam wychodzić. Zapomniałam, albo nie chciałam żeby zaczęli zadawać pytania. Cofnęli mnie prawie spod drzwi:p Liczyłam, że tak jak dwie koleżanki przede mną, nie będę miała żadnych pytań. Niestety zgłosił się jeden dr hab., ale nie zadał pytania tylko wyraził obawy co do pewnego aspektu metodologii i brzmienia jednaj hipotezy. Później już nikt nie pytał i pozwolili mi wyjść. Po chwili zawołali ponownie i dyrektorka pogratulowała mi, iż jednogłośnie podjęto decyzję o otwarciu przewodu i skierowaniu wniosku o potwierdzenie na Radzie Wydziału oraz że opiekunem naukowym zostaje moja promotor. Uradowana przyjęłam gratulację i wszystkim podziękowałam. Poszło jak po maśle :)
Dziękuję wszystkim, którzy uporczywie mi wmawiali, że będzie dobrze :) Szczególne podziękowanie dla mojego kochanie, który zrobił mi niespodziankę i nie poszedł do pracy żeby mnie wspierać :***...* wieczorem nagroda...
1 komentarz |
